از شبانه های سرد و خالی از دروغ و دود این حوالی جَستم تا در کامم شعری بروید در من مردی تنها آشفته موید من می روم تا شاید به آخر رساند نگاهم سیاهی را من می روم تا شاید که آخر بیابد کبوتر پناهی را من می روم تا شاید به آخر رساند نگاهم سیاهی را من می روم تا شاید که آخر بیابد کبوتر پناهی را INSTRUMENTAL اولین شبانه را به یادآر گوشه چشم عاشقی روادار من آن حرفِ بی تو ناگفته بودم از چشمانت آن شب شعری سرودم بی قرص رویت ماهی نباشد که شامی بیارزد به بیداری از تو نوشتم تنها تویی که به شوق سرودن سزاواری من می روم تا شاید به آخر رساند نگاهم سیاهی را من می روم تا شاید که آخر بیابد کبوتر پناهی را